كنترل كنتراست در عكاسی دیجیتال
 
در بیشتر دوربین های دیجیتال تنها 5 گام محدوده دینامیكی (Dynamic Range) در اختیار شماست. بنابر این مجبورید برای بهره‌برداری بهتر از این محدوده كوچك ترفندها و روشهایی را بیاموزید. در این مقاله قصد داریم به بررسی چنین روشهایی بپردازیم.

مقدمه
همانطور كه می دانید، محدوده دینامیكی، عبارت است از محدوده بین بیشترین و كمترین نور قابل ثبت در یك عكس توسط دوربین (تراشه تصویر یا فیلم و اسلاید) كه به واحد گامهای نوری استاندارد دوربین (EV) بیان می‌شود. محدوده دینامیكی چشم انسان بین 9 تا 11، دوربین فیلمی بین 7 تا 9 و دوربینهای دیجیتال معمولی و اسلاید بین 5 تا 7 می باشد. در شرایط نوری خاص كه تضاد بین روشنایی نواحی مختلف تصویر زیاد باشد، انتخاب تنظیمات نوردهی صحیح، باعث می شود تا بتوانیم از محدوده دینامیكی دوربین خود، بهترین استفاده را نموده و به ثبتی موفق دست یابیم.

محدوده دینامیكی و دوربین های دیجیتال
محدوده دینامیكی اكثر دوربینهای عادی و نیمه حرفه‌ای دیجیتال تنها حدود 5 گام است. منظور از گام روش سنجش مرسوم نور در دوربین‌های عكاسی است كه هر یك گام تفاوت به معنی دو برابر شدن شدت نور است. سنسور دوربین دیجیتال معمولا از نوع CCD یا CMOS هستند و هر چند CCD اندكی محدوده دینامیكی بالاتری دارد، ولی هر دو سنسور تقریبا محدوده دینامیكی معادل فیلم های اسلایدی نظیر Fuji Velvia یا Kodachrome دارند. در مقایسه، امولسیون‌های چاپ رنگی ممكن است تا 7 گام نوری محدوده دینامیكی قابل دسترس داشته باشند. فیلم‌های سیاه و سفید، نظیر T-Max, Tri-X یا HP-5، تا 10 گام نوری محدوده دینامیكی در اختیار ما می‌گذارند، و بنابر این قادر به ثبت گستره شدت نوری وسیعتری هستند.
بااین اوصاف، كاربران دوربین دیجیتال باید در مورد نورسنجی هوشمندتر و دقیق‌تر عمل كنند، چون محدوده نوری قابل استفاده بسیار كوچكتری برای كار در اختیار دارند. این مقاله سعی دارد روشهایی را نشان دهد كه بتوان به بهترین نتیجه ممكن در عكس دست یافت.
یكی از بهترین مشخصات دوربین های دیجیتال این است كه عكاس می‌تواند فورا نتیجه نورسنجی خود را مورد بررسی قرار دهد. بیشتر دوربین‌های دیجیتال، وقتی شرایط نوری خوب است، كنترل خودكار كنتراست را بخوبی انجام می‌دهند. ولی وقتی شرایط نوری همانند یك روز روشن با سایه روشن‌های تند، پیچیده و نامناسب باشد، معمولا عكس خوب با مداخله عكاس و تنظیمات دستی بدست می‌آید. مثلا در یك روز آفتابی، دوربین‌های دیجیتال می‌توانند عكسهای با كیفیتی بگیرند، بخصوص عكس‌های مرسومی كه افراد در پیش زمینه مقابل منظره ایستاده‌اند، ولی به شرطی كه عكاس برای روشن كردن سایه های تند روی صورت، از فیل فلاش استفاده نماید.
بطور كلی در شرایط نوری غیر معمول، مشكلات نورسنجی بروز می‌كند. در شرایط نوردهی بسیار تخت، نور با كنتراست شدید، عكاسی شب، و نظایر آن، نورسنجی خودكار دوربین دیجیتال ممكن است ناامید كننده باشد.
البته، عكاسان با تجربه روش‌های زیادی برای استفاده از تنظیمات دستی چهت بهبود نتایج اتوماتیك سراغ دارند. جبران نوری، فیل فلاش، كارت ها و صفحات منعكس كننده یا رفلكتور، و موقعیت‌دهی هوشمندانه از جمله این روشها هستند. بعضی اوقات، باید منتظر شرایط نوری بهتر صبر كنیم. عكاسان چیره‌دست معمولا لیستی ذهنی از عكس‌های بالقوه در شرایط آب و هوایی و فضاهای مختلف در نظر دارند كه ممكن است در شرایط نوری بسیار بد نیز، فرصت عكاسی خاصی برای آنها ایجاد نماید.
اطلاعات قابل دسترسی كه می تواند شما را در بهینه‌سازی نورسنجی راهنمایی نماید، به نوع دوربین دیجیتال شما بستگی دارد. خیلی از دوربین‌ها نواحی خارج از گاموت را به صورت نواحی چشمك زن در مانیتور دوربین نشان می‌دهند. معنی این اخطار این است كه نواحی چشمك‌زن فراتر از محدوده دینامیكی تراشه تصویر دوربین هستند. در بعضی دوربین‌های ساده ممكن است تنها عكس گرفته شده را نشان دهد و تشخیص این كه نورسنجی عكس گرفته شده دقیقا چگونه است كار مشكلی است كه باید خودتان انجام دهید. عملا این كار خیلی سخت است، بخصوص اگر بخواهید تصویر را در روز روشن آفتابی در مانیتور دوربین بررسی كنید.
یك ابزار عالی سنجشی كه در دوربین‌های متوسط به بالا و دوربین‌های SLR دیجیتال موجود است، نمایش هیستوگرام است كه ممكن است با چشمك زدن نواحی پر نور یا كم نور تصویر در نمایشگر نیز همراه شده باشد. روشهای استفاده هوشمندانه در محدوده دینامیكی قابل دسترس را می توان به سه دسته كلی تقسیم بندی كرد:
- روشهای نوردهی و فیلترها
- روشهای مربوط به زمان و موقعیت
- روشهای تنظیم دوربین و نورسنجی

استفاده از فیلترهای تراكم خنثی ND(Neutral Density) غیریكنواخت
اگر دوربین شما امكان اتصال فیلتر دارد ( روی دوربین SLR یا با استفاده از مبدل اتصال تجهیزات روی لنز دوربین‌های كامپكت)، فیلتر ND غیر یكنواخت كه معمولا نیم آن تیره و نیمه دیگر شیشه معمولی یا با تیرگی كمتر با میزان اختلاف متفاوت است، یك ابزار بسیار مفید برای مدیریت محدوده دینامیكی عكس شماست. این فیلتر بیشتر توسط عكاسان طبیعت و عكاسان صحنه‌ای استفاده می‌شود. معمولا از این فیلتر، برای تاریكتر كردن آسمان درخشان بالای افق بهره گرفته می‌شود. اجزاء واقع در پیش زمینه بواسطه بخش روشن فیلتر بدون تاثیر باقی می‌مانند. با این فیلتر می‌توانید بدون اینكه پیش زمینه عكس بیش از حد تاریك شود، سایه روشن‌های ابرها و رنگ غنی آسمان را همزمان در عكس خود داشته باشید و بواسطه تبدیل نرم و آرام تیرگی به روشنایی فیلتر، اثر این تغییر روشنایی نیز در عكس قابل شناسایی نیست. فیلترهای ND در شدت‌های مختلف و معمولا از یك تا 3 گام تغییر تیرگی عرضه می‌شوند. معمولا به تجربه دیده شده كه فیلتر +3 بیشتر مورد استفاده بوده است.

استفاده از فلاش سرخود دوربین برای افزایش نور
از فلاش دوربین خود برای نرمتر كردن نور‌های پركنتراست از طریق افزودن نور به نواحی سایه استفاده كنید. در واقع، این بهترین استفاده از فلاش است، در صورتی كه معمولا اگر فلاش به عنوان تنها منبع نوری استفاده شود نورهای شدیدی ایجاد می‌كند. اگر عكس نمای نزدیك یا ماكرو می‌گیرید و می‌خواهید از این نور پركننده استفاده كنید، ممكن است با افزایش بیش از نیاز نور مواجه شوید، در چنین مواقعی اگر دوربین شما چنین امكانی دارد، نور فلاش را به نصف یا یك سوم كاهش دهید. بسیاری از دوربین‌ها چنین تنظیمی دارند، ولی بیشتر مردم هرگز از این امكان استفاده نمی كنند.

استفاده از فلاش خارجی برای نوردهی پیچیده تر
از یك فلاش خارجی برای افزایش بیشتر و كنترل‌شده‌تر نور استفاده كنید كه با این كار با روشن‌تر شدن نواحی سایه، محدوده دینامیكی موجود در صحنه مورد عكاسی كمتر می شود. همچنین می‌توانید برای كنترل بهتر نور از دیفیوزر یا پخش ‌كننده نور بر روی فلاش و یا از بعضی انواع منعكس‌كننده‌های برخوردی استفاده كنید. معمولا استفاده از صفحه سفید بازتابدهنده نور یا استفاده از نور برخوردی فلاش به سقف، از روشهای مرسوم است. اگر دوربین شما امكان استفاه از فلش خارجی را ندارد، می‌توانید از فلاش های خارجی كه در هر موقعیت دلخواه نصب شده باشد، با استفاده از سیستم slave flash كه با نور فلاش دوربین، فلاش خارجی را فعال می‌كند، استفاده كنید.

تغییر نور موجود
اگر در فضای داخلی عكاسی می‌كنید، ممكن است بتوانید با خاموش یا روشن كردن چراغها و تنظیم نور ورودی از پنجره ها با پرده، نواحی روشن و تاریك شدید را كنترل كنید. به عنوان یك راه حل دیگر، برای كنترل شدت نور ورودی از پنجره ها، با قرار دادن یك صفحه نیمه شفاف می توان نور شدید ورودی آفتاب از پنجره را نرم‌تر كرد. برعكس، اگر نور خیلی تخت و بی‌حال است، چه در فضای داخلی یا خارجی، با استفاده از یك نور نقطه‌ای می‌توان نواحی روشن و سایه لازم را ایجاد كرد. این نور می‌تواند یك لامپ تنگستن یا لامپ‌های آفتابی قابل تنظیم باشند. اگر از لامپ تنگستن استفاده می‌كنید، تنظیمات تراز سفیدی دوربین را بررسی كنید تا مطمئن شوید كه عكش شما ته‌رنگ نارنجی پیدا نمی‌كند.

استفاده از منعكس‌كننده برای پخش‌كردن نور
از یك منعكس كننده نور كه خارج از كادر عكاسی قرار دارد برای بازتاباندن نور فلاش یا نور محیط به سایه‌های تاریك استفاده كنید. برای منعكس كننده می‌توانید از كارتهای كوچك برای كار ماكرو، كارت‌های متوسط برای عكاسی از اجسام بیجان و پرتره یا صفحات تاشوی بزرگ برای عكاسی گروهی استفاده كنید. معمولا این منعكس‌كننده‌ها سفید هستند، ولی می‌توانند برای داشتن نوری شدیدتر نقره‌ای یا برای ایجاد گرمی در رنگها طلایی هم باشند.
بعضی اوقات تغییر نوردهی برای عكستان امكان‌پذیر نیست و بنابر این نمی‌توانید از فیلتر استفاده كنید. در قسمت بعدی روش‌های مربوط به زمان‌بندی و موقعیت‌ عكسها برای کنترل کنتراست را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

روشهای زمان‌دهی، موقعیت‌دهی و نقطه‌دید
روشهایی برای كنترل كنتراست هست كه به عكاسی در زمان مناسب، یا تغییر نقطه دید شما بستگی دارد. استفاده از این روشها وابسته به سوژه مورد عكاسی است. طبیعی است كه اگر از سوژه‌های متحرك و سریع عكاسی می‌كنید (عكاسی حیات وحش، ورزشی، عكاسی میدانی و خیابانی، حوادث و نظایر آن) بسیاری از این روشها عملی نیستند. اما اگر عكاسی شما منظره، توریستی، معماری و نظایر آن است، ممكن است بتوانید با این روشها كنتراست را بخوبی كنترل كنید.

مشكلات نور وسط روز
تا جایی كه ممكن است از عكاسی در نور آفتاب وسط روز كه نوری تخت از بالای سر با سایه‌های تند دارد، پرهیز كنید. این نور به هیچ وجه جالب نیست، نه برای عكاسی از مردم و نه برای منظره. معمولا در چنین شرایطی، نور از محدوده دینامیكی سنسور دوربین شما فراتر خواهد رفت.

كنتراست و ابر
نور روزهای ابری (بخصوص با ابرهایی سفید و با تیرگی متوسط) برای بسیاری از انواع عكاسی عالی است. لایه‌های ابر، نور شدید آفتاب را كم می‌كند و آن را به گونه ای پخش می‌كند كه با كاهش محدوده دینامیكی، امكان گرفتن عكسی خوب از سایه و روشن‌های موجود را برای شما فراهم می‌كند. روزهای ابری شدید كمی عكاسی مشكل است. لایه تیره ابر باعث می شود كه نور بسیار كم و تخت دارای تلالو اندكی باشد. در چنین شرایطی، می‌توانید بر روی عكاسی معماری، ماكرو، گلها و سوژه‌های مشابه تمركز كنید. جالب است كه عكس سوژه‌های دارای رنگهای متنوع و زیاد در چنین شرایط نوری خیلی خوب می‌شود.

در ابتدا و انتهای روز كه نور قابل كنترل‌تر است عكاسی كنید
اندكی قبل از طلوع آفتاب، در هنگام طلوع، و اندكی بعد از طلوع عكاسی كنید. كنتراست كلی در این زمانها بسیار كمتر از مواقع دیگر است، چون نور خورشید مجبور است بخاطر زاویه كمتر نسبت به موقعیت شما، مسافت بیشتری را در اتمسفر نفوذ كند. به علاوه، سایه‌های بلند ناشی از ارتفاع كم خورشید، منظره را جذاب‌تر می‌كند و نیز رد نور جزئیات بافت های مختلف را به خوبی نمایش می‌دهد. در چنین اوضاعی باید آماده تغییر سریع تنظیمات نورسنجی باشید و بدانید که از چه می‌خواهید عکس بگیرید، زیرا میزان نور، رنگ آن و کیفتش به سرعت در حال تغییر است. مشابه با همین وضعیت، در یک ساعت مانده به غروب آفتاب، خود غروب و بخصوص نیم ساعت یا همین حدود پس از غروب زمانی ایده‌آل به ویژه برای عکاسی منظره می‌باشد. در این زمان کنتراست به تدریج کم می‌شود و شما می توانید به سادگی تمام محدوده سطوح مختلف نور را عکاسی کنید. نور قبل از غروب بسیار گرمتر از نور معمولی روز است و گرمای رنگها می‌تواند تصویر شما را برجسته کند. حتی بعد از پایین رفتن خورشید هم دست از عکاسی بر ندارید. بعضی اوقات حتی در زمانی که فکر می‌کنید دیگر زمان عکاسی به پایان رسیده است، با تعجب خواهید دید که خورشید که اکنون از سطح افق پایینتر است نور بهتری را ایجاد کرده است.

نقطه دید بهتری را انتخاب کنید

تغییر نقطه دید یا موقعیت می‌تواند یک راه عالی برای دستیابی به کنتراست تصویر مناسب باشد. اگر در یک روز آفتابی در حال عکاسی از مردم هستید، به سادگی به یک ناحیه سایه بروید. در سایه نه تنها کنتراست بسیار کمتر می‌شود، بلکه چشم سوژه ها نیز بخاطر نور خورشید نیمه بسته نمی‌شود. برای عکس‌های معماری یا مناظر شهری، دیگر وجوه ساختمان را برای گرفتن عکسی بهتر بررسی کنید. ممکن است بتوانید موقعیتی را پیدا کنید که بخاطر یک نور متفاوت کنتراست تصویر کاهش یابد.
دسته دیگر از پیشنهادات مربوط به کنترل کنتراست، روش‌هایی را شرح می‌دهد که می‌توانید تنظیمات دوربین و نورسنجی را به گونه‌ای تغییر دهید تا بهترین نتیجه ممکن بدست آید:

روشهای تنظیم دوربین و نورسنجی
علاوه بر تنظیمات فیزیکی نور و زمان یا موقعیت عکاسی، عکاسان محدوده قابل دسترسی از ابزار را روی دوربین خود در اختیار دارند تا محدوده دینامیکی دوربین را با کنتراست تصویر هماهنگ کنند. بسیاری از این پیشنهادات به مشخصات ویژه دوربین دیجیتال شما وابسته خواهد بود. در اینجا سعی شده است که راهنمایی‌ها وسیع و کلی باشند تا برای تمام عکاسان با دوربین‌های مختلف مفید باشد. اما ناچارا بعضی راهنمایی‌ها مربوط به دوربین‌های خاصی است که با آنها آشنایی بیشتری داشته‌ایم. توضیحات این بخش بیشتر بر اساس دوربین‌های کانن عرضه شده، ولی ماهیتا با بسیاری از دوربین‌های برند دیگر مانند نیکون، فوجی، پنتاکس و سونی یکسان است و فقط ممکن است بعضی از اصطلاحات در آنها بهنامی دیگر شناخته شود.

از هیستوگرام دوربین استفاده کنید.

نمایش یک هیستوگرام که نورسنجی مناسبی را نشان می دهد.

اگر دوربین شما دارای امکان نمایش هیستوگرام است، عکسهای آزمایشی با رزولوشن پایین و با سطوح نورسنجی متفاوت بگیرید (با استفاده از امکان جبران نوری یا تنظیم دستی نور) و سپس هیستوگرام های بدست آمده را بررسی کنید. سعی کنید عکسی بگیرید که نمودار هیستوگرام آن در وسط واقع شده و در دو انتهای تاریک و روشن (چپ و راست) آن نمودار خط عمودی را قطع نکرده باشد. این یک نورسنجی ایده‌آل برای یک منظره کم نور است. ولی فرض می‌کنیم شرایط نوری خاصی داریم که با اعمال هر نورسنجی، قادر به رسیدن به چنین وضعیتی نیستیم.

کارت خاکستری را فراموش نکنید.

استفاده از کارت خاکستری 18 درصد در عکاسی فیلمی برای دستیابی به نورسنجی خوب، قدمتی طولانی دارد. با پر کردن کل سطح سنسور دوربین با یک مقدار معین خاکستری و نورسنجی بر اساس آن، می‌توان فرض کرد که طیف‌های روشن‌تر و تاریک‌تر نیز به درستی در عکس ثبت می‌شود. عکاسان دیجیتال نیز می‌توانند با کمی تغییر از این روش استفاده کنند. شرایط نوری پیچیده یا دشوار، کارت خاکستری (یا حتی یک پارچه که دارای همان تیرگی است) را در همان نوری که می‌خواهید عکاسی کنید قرار دهید. دوربین را به آن نزدیک کنید یا لنز را زوم کنید تا تمام کادر با طیف خاکستری مشخص شده پر شود. دوربین را طوری تنظیم کنید تا حداکثر اطلاعات قابل دستیابی را روی صفحه نمایش نشان دهد. وقتی مقدار دیافراگم و سرعت شاتر مورد نظر روی صفحه دیده شد، آن را به خاطر بسپارید یا جایی یادداشت کنید. اکنون روی منظره مورد نظرتان فوکوس کنید. اگر نورسنج دوربین، تنظیمات متفاوتی را نشان می‌دهد، با استفاده از جبران نوری دوربین یا قرار دادن دوربین در مد دستی و تغییر تنظیمات نورسنجی دوربین را مطابق آنچه که با کارت خاکستری اندازه‌گیری شده است تنظیم نمایید. با این کار می‌توانید مطمئن شوید که بهترین سطح نورسنجی را بر اساس نور موجود، خواهید داشت. البته می‌توانید در صورتی که می‌خواهید منظره را روشنتر یا تیره تر ثبت نمایید، این تنظیمات را به دلخواه خود تغییر دهید.

از یک کارت کالیبره کردن هیستوگرام استفاده کنید.

کارت کالیبره کردن هیستوگرام

در صورتی که دوربین شما دارای امکان نمایش هیستوگرام است، می توانید از یک فکر هوشمندانه برای بهینه کردن کنتراست در نورسنجی خود استفاده کنید. در این روش به جای یک کارت خاکستری خالص، می‌توانید از یک کارت سفید/خاکستری/سیاه برای ارزیابی نور و تنظیم نورسنجی دوربین بر اساس نور موجود استفاده کنید. روش این کار اینطور است که ابتدا یک عکس نمای نزدیک از یک کارت سه بخشی که دارای یک بخش کاملا سیاه، یک بخش خاکستری 18 درصد و یک بخش کاملا سفید است می‌گیرید. شما می‌توانید این کار را خودتان هم درست کنید یا آماده بخرید. (این کارتها به نام "Digital Calibration Target" به فروش می رسند، ولی بی دلیل قیمت بالایی دارند و ترجیح دارد که خودتان نسبت به ساخت آن اقدام کنید).


هیستوگرام حاصل از کارت کالیبراسیون هیستوگرام

با بررسی هیستوگرام این عکس آزمایشی بخشهای سفید و سیاه به صورت میله هایی در نمودار هیستوگرام نشان داده می‌شود (چون اساسا مقادیر یکسانی از شدت روشنایی دارند)، در حالی که بخش خاکستری به صورت یک برآمدگی درمیانه نمودار دیده می‌شود. با توجه به محل این نشانه ها، می توانید قضاوت کنید که هیستوگرام دوربین شما به خوبی تنظیم شده است یا نه؟ مثلا اگر میله مربوط به بخش سفید در قسمت انتهای راست نمودار واقع شده باشد، و توسط دیواره نمودار قطع شده باشدیا به آن رسیده باشد، به شما نشان می‌دهد که احتمالا در عکس واقعی مناطق روشن تصویر دچار نوردهی بیش از حد (اوراکسپوز) خواهد شد. مشابه همین حالت، اگر میله‌ای که بخش سیاه را نشان می دهد دقیقا در سمت چپ محور نمودار واقع شده باشد، به شما گوشزد می کند که شما در معرض خطر از دست دادن جزئیات در مناطق کم نور تصویر قرار دارید.
با مرور نمودار هیستوگرام، می‌توانید میزان نوردهی را کم یا زیاد کنید تا مقادیر نمودار را در وسط قرار دهید و مطمئن شوید که هم محدوده روشن و هم تیره قابل مشاهده است و اندکی هم فضا در طرفین نمودار باقی مانده است. اگر دو حد روشنایی و تاریکی در دو طرف انتهای نمودار قرار گرفته باشند نشانه خوبی است که نوردهی انتخاب شده کنتراست زیادی دارد و می‌توانید از بعضی روشهای شرح داده شده دراین مقاله نظیر نوردهی متفاوت، تغییر موقعیت، تغییر تنظیمات کنتراست دوربین و مانند آن استفاده نمایید تا کنتراست را تا حدودی کاهش دهید.

آیا دوربین‌ شما قابلیت تنظیم پارامترهای تصویر را دارد؟


منوی پارامترهای Canon 10D


تنظیمات پارامتر – در این حالت تنظیم برای کنتراست بالا

اگر دوربین شما امکان تنظیم مستقیم پارامترهای کنتراست تصویر را دارد (همانند کانن 10دی)، بدانید که یک ابزار ارزشمند برای تنظیم محدوده دینامیکی دوربین با صحنه مورد عکاسی در اختیار شما است. این تنظیم متعلق به کاربر شما را قادر می‌کند که تنظیمات پیش فرض سنسور دوربین را تغییر دهید وتصاویری را با سطح کنتراست بالاتر یا پایین‌تر ثبت کنید.
توجه: اگر در مد RAW عکاسی می‌کنید، این تنظیم کنتراست هنگام تبدیل فایل RAW تاثیر گذار خواهد بود، نه در زمان عکاسی. برای سایر مدهای عکاسی تنظیمی در حد 2+ تا 2- برای کنتراست قابل انتخاب می‌باشد. این تنظیم می‌تواند در شرایط نوری پیچیده کمک بسیاری به شما کند. به یاد داشته باشید که یک عکس آزمایشی بگیرید و برای اینکه ببینید نمودارهای شدت نور به چه اندازه باز یا فشرده شده‌اند، نمودار هیستوگرام را بررسی کنید.

بهترین عکس از دو محدوده متفاوت
اگر صحنه‌ای که عکاسی می‌کنید ثابت است و نور به سرعت تغییر نمی‌کند (در غروب و طلوع و هوای نیمه ابری و طوفانی تغییرات نور شدید است) یک پیشنهاد دیگر هم وجود دارد که به وجود یک سه‌پایه بستگی دارد. اگر سه پایه شما همراهتان است، بر اساس تجربه عکاسان حرفه‌ای، بهترین و ساه‌ترین پیشنهاد برای بهبود کلی تمام عکسها این است که تا جایی که می‌توایند عکس هایتان را با سه پایه بگیرید (بخصوص وقتی نور درخشان نیست). با استفاده از یک سه پایه، با گرفتن دو عکس از هر منظره به جای یک عکس می‌توانید به محدوده دینامیک بسیار وسیعی دست یابید. در عکس اول می‌توانید تنظیم را بر اساس نواحی روشن تصویر انجام دهید و نگران نواحی سایه و تیره نباشید. در تصویر دوم تنظیم را بر اساس نواحی سایه و تیره انجام دهید و اجازه دهید نواحی روشن اوراکسپوز شود. سپس با استفاده از فتوشاپ یا برنامه پردازش تصویر دیگری می‌توانید این دو عکس را با هم ادغام کنید تا بهترین عکس دربرگیرنده هر دو محدوده نوری در یک شرایط نوری پیچیده را ایجاد کنید.
امیدواریم که این مقاله دو قسمتی در کنترل کنتراست در عکاسی دیجیتال به کارتان بیاید. این مقاله ترجمه‌ای از مقاله آقای Edwardo بود که در سایت ایشان منتشر شده است و حاصل سالها تجربه عکاسی و آموزش ایشان است.

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 2 دی 1389    | توسط: میلاد م    | طبقه بندی: آموزش عکاسی،     |
نظرات()