HDR ( اچ دی آر )

در گرافیک کامپیوتری و عکاسی HDR-High Dynamic Range به مجموعه ای تکنیک های عکاسی و نرم افزاری گفته می شود که امکان استفاده از دامنه بازتری از نور و رنگ را  نسبت به روش های متعارف عکسی بوجود می آورد.

++kermanshah - Sahneh - Garous++9+Pic800

در روش های رایج عکاسی با تنظیم درجه دیافراگم و زمان نوردهی دوربین- چه رقومی و چه آنالوگ – سطح حساس به نور با شرایط یکسان برای کل سطح در معرض نور قرار می گیرد و از این رو بخش های تیره تر نور کمتری دریافت می شود و سطوح روشن نور بیشتری می گیرند ، در نتیجه خروجی کار به تناسب میزان نور دریافتی روشن یا تیره می شوند. در روش های استفاده از دامنه رنج بالا یا دینامیک – روش های اچ دی آر – با استفاده از ترکیب تصاویر با نور دهی متفاوت نتیجه به گونه ای خواهد بود که سطوح روشن و تاریک به تناسب میزان نور محیط ، با نور دهی های مختلف تصویر برداری می شوند. در نتیجه خروجی آن به گونه ای است که تصاویر به آن میزان که در عکس برداری تک فریم تاریک یا روشن می گردند ، دارای سطوح تیره و روشن نخواهد شد و در بخش روشن به دلیل سربار نوری جزییات از بین نمی رود و در نقطه مقابل دربخش های تاریک جزییات در پس پرده ای از سیاهی و تاریکی مخفی نخواهد شد و می توان خروجی به مراتب با کیفیت بالاتر و زیبا تر و در برخی از روش ها به مراتب نزدیک به واقعیت تر ایجاد نمود.


Saat Sq. (ساعات قاباغی)

شاید با خواندن این جمله آخر تعجب کرده باشید .یعنی چه طور می شود که تصاویر اچ دی آر امکان ثبت واقعی تر تصاویر را نسبت به تصاویر سنتی ایجاد کنند.
خوب، درک این مسئله با کمی دقت می تواند بسیار ساده باشد. تعریف ما از واقعی بودن و غیر واقعی بودند یک تصویر چیست؟ آیا غیر از این است که نتیجه و خروجی فرآیند عکاسی به آن چه که ما می بینیم نزدیک تر باشد. حال با این تعریف آیا می توان تصاویر سیاه و سفید که اولین تصاویر ثبت شده در دنیا عکاسی هستند را تصاویر واقعی و رئال دانست بجز معدود افرادی که کور رنگی دارند در بین مردم – فرق ندارد عکاس یا بیننده – چه کسی دنیا را به صورت سیاه و سفید می بیند که بتواند قضاوت کند آن چه که در تصاویر سیاه و سفید ثبت شده است به آنچه که در دنیا واقعیت وجود دارد نزدیک است؟ جز این است که در این تصاویر صرفاً اشکال و خطوط با دنیا واقعیت مشابه است ولی درجه خاکستری و میزان ثبت نور چیزی مجازی و غیر واقعی است؟ آیا نمی توان گفت که از روز اول عکاسی با خلق تصاویر مجازی همراه بوده است ؟ این موضوع در خصوص تصاویر رنگی هم به نوع دیگری صادق است. با توجه به مکانیزم عکاسی متعارف یا سنتی که ما کل سطح سنجنده دوربین  را با شرایطی یکسان در معرض نور قرار می دهیم، بخش های که نور بیشتری دارند در تصویر روشن و بخش های کم نور تر ، تیره دیده می شوند حالا سوال این است آیا چشم ما دنیا را به همان صورت می بینم ؟ شاید جواب بدهیم بله بخش های کم نور را تیره و بخش های پر نور را روشن تر می بیند ؛ هر چند این پاسخ به نوعی صحیح است ولی واقعیت این است که رنج و دامنه درک ما از میزان روشنایی و تیرگی به مراتب بالاتر از آنچیزی است که در تصاویر ثبت شده ، قابل مشاهده است. چشم انسان در شرایطی که میزان کنتراست و اختلاف بین روشن ترین نقاط با تیره ترین نقاط هم خیلی زیاد است مانند شرایطی که در تصاویر ضد نور با آن مواجه هستیم باز هم توانایی درک و تشخیص جزییات در نواحی روشن و تاریک را دارد چیزی که در عکاسی به روش های متعارف و سنتی اصلا قابل اجرا نیست.

حال سوال این است چرا با وجود این که متوجه شده ایم تصاویر متعارف در دنیا عکاسی – چه رنگی و چه ساده سفید – به نوعی تصاویر غیر واقعی و سورئال هستند بازهم به نظر ما این تصاویر واقعی تر  از تصاویر ایجاد شده با تکنیک اچ دی آر – HDR  - به نظر می آیند.

Khwaju Kermani Tomb 


دو دلیل اصلی برای این موضوع وجود دارد. دلیل اول عادت کردن چشم ما به تصاویر ثبت شده به روش سنتی و متعارف است چرا که هر چند از پیدایش عکاسی خیلی کمتر از 200 سال می گذرد ولی همه ما – کسانی که این متن را می خوانند – روزگاری که عکس و عکاسی هنوز بوجود نیامده بوده است را به یاد نداریم و از روزی که به یاد داریم عکس و عکاسی را به شکل متعارف و سنتی آن در زندگی ما وجود داشته و آن را به عنوان روش واقعی و کامل ثبت وقایع می شناسیم. کسی چه می داند شاید افرادی که برای اولین بار در زمان اختراع روش های عکاسی تصاویر آن را می دیدن به همان اندازه و شاید خیلی بیشتر از آن چه که ما امروزه از دیدن تصاویر اچ دی آر شگفت زده می شویم آنها هم آن تصاویر را غیر واقعی و مجازی می دانستند.

Amerian House, Nov 2009 (خانه عامریان) Borodjerdian House, Nov 2009 (خانه بروجردیها)

شاید دلیل دومی که ما تصاویر اچ دی آر را غیر واقعی و مجازی می دانیم این باشد که در بسیار از تصاویر اچ دی آر میزان افزایش دامنه درجه های خاکستری و طیف رنگی به قدری افزایش می یابد که از میزان چشم انسان هم فراتر می رود و نحوه ثبت تصاویر به شکلی است که چشم انسان قابلیت ثبت آن را ندارد. البته این موضوع هم الزاماً به معنی مکروه و ناپسند بودن خروجی این روش عکاسی نیست چراکه ما پیش از این تجربه ثبت تصاویر با لنز های نا متعارف مانند لنز های باز و بسیار باز ( لنز های واید )  و لنز های زوم با بزرگ نمایی بالا را داشته ام که همه ما معترفیم به آن که نتایج این تصاویر با آن چه که چشم ما بالنز نرمال می تواند ببیند ، اختلاف فاحشی دارد.

مسجد خانم زنجان hdr Tehran - Lavizan Park - view

در انتها لازم به ذکر است که تهیه و ایجاد تصاویر اچ دی آر – HDR – محدود به یک یا چند روش محدود نیست و نرم افزار ها و روش های بسیار متنوعی برای تولید تصاویر دامنه دینامیک بالا وجود دارد که بسیار از آنها الزاماً منتج به تولید تصاویر سورئال و اغراق آمیز نمی شوند.

http://paniabad.persianblog.ir

نوشته شده در تاریخ شنبه 4 دی 1389    | توسط: میلاد م    | طبقه بندی: دوربین،     |
نظرات()